Thienemann-Esslinger Verlag

Bis die Zeit verschwimmt

Dem Helene säi Liewen verännert sech vun engem Moment op deen aneren. En Amokleefer bréngt Schüler a Proffen ëm – d’Cassie seng beschte Frëndin gehéiert zu den Affer. Si waren onzertrennlech, elo feelt e wichtegt Stéck. Wéi soll d’Helene elo eens ginn? Hatt ass rosen an traureg. A fillt sech schëlleg. Hätt hatt seng beschte Frëndin net misse beschützen? Fir ofzeschléissen, sicht hatt no Äntwerten. Hatt besicht Familljen vun Affer a stellt Froen, rappt Wonnen op. Och bei den Elteren vum Täter …
Kann d’Wourecht him hëllefen? Fënnt hatt de Wee zeréck an d’Liewen?
D’Buch liest sech angeneem a mat Feigefill, et wiesselt een dacks vun der Géigewaart an d’Vergaangenheet. Esou léiere mir déi zwou Frëndinnen gutt kennen.

Firwat ginn Mënschen esou onnëtz aus dem Liewe gerappt? D’Liesen suergt fir déi ënnerscheedlechst Gefiller, mir stoungen Tréinen an den Aen. Et hëlt e mat.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s